برامون جالب بود که چرا اینها اینهمه دارن تحویل میگیرن . امروز که رفتیم کارگاه اوریگامی این آقای ماسامی چی آبه کلی ما رو تحویل گرفت و شوخی کردو خندید . ازمون پرسید که این آیا عادت مردم ماست که سر قرار دیر حاضر بشن و براشون معمولیه؟ . ما هم گفتیم آره و عادی و... (فارسی بلد نبود . یا آقای افشاری (مترجم) بود یا زبون انگلیسی دست و پا شیکسته ی ما ) . این سوالش هم از این جهت بود که هم ما دوشنبه دیر رفته بودیم سفارت (ترافیک) هم امروز این بچه ها (ترافیک )  . برنامه دو قسمت بود . یکی از ۱ تا ۲:۳۰ یکی هم از ۳ تا ۴:۳۰ . قسمت اول ۵۰ دانش آموز از چند تا مدرسه دخترونه (راهنمایی ) و قسمت دوم از راهنمایی روزبه و علامه طباطبایی . (آمار مدارس دخترونه ها رو ندارم چون ما قسمت دوم بودیم ) . اول یه فیلمی از فرهنگ ژاپن و غذا و ... نشون دادن . توی رستوران های ژاپن یه کاری میکنن . از غذا هایی که تو رستوران دارن بصورت ماکت (موم ) درست میکنن و تو ویترین میذارن تا بتونی راحت غذا انتخاب کنی  .

بعد از فیلم هم برنامه ی ساخت اوریگامی درنا بود . تو فرهنگ ژاپن درنا رو خیلی خوب میدونن و میگن درنا ۱۰۰۰ سال عمر میکنه و درنا رو نماد عمر میدونن . برای همین هر کی مریض میشه ۱۰۰۰ تا درنای کاغذی درست میکنن تا طرف سلامتی شو بدست بیاره . برای ژاپنی ها چون اوریگامی جزو فرهنگشونه خیلی براشون مهمه . ما تازه فهمیدیم خیلی فرهنگشون براشون ارزش داره . و ما که اوریگامی ساخته بودیم و طرف کلی کف کرده بود خیلی آدم های باحال بودیم از نظرشون . این آقای آبه هم کلی ما رو تویل گرفت و کلی از این خبرنگارها رو اورد و ما رو نشونشون داد. از همشهری محله گرفته تا روزنامه ایران و خبرگزاری مهر . البته فقط آقای آبه نبود که ما رو تحویل میگرفتن ٬ برو بچ سفارت هم کلی سلام احوال پرسی کردند . برام جالب بود که بیشتر از ژاپنی ایرانی تو سفارت و این برنامشون بود . خانم شریفی و ... همه ایرانی بودن . همه هم کلی ما رو آره . البته باید بگم یکم فرهنگ تعارف ندارن . نه تو سفارت نه تو اینجا یه لیوان آب ندادن . خیلی آدم های ضایعی از این نظر بودن . اما اینکه اینهمه پیشرفت کردن معلوم بود دلیلش چیه .