ما تو مدرسه مون داستان های تخ...ی ـتخیلی زیاد میشنویم . فقط باید دید فیلم اینهفته چی بوده تا یکی از بچه ها تو شخصیت اول فیلم بره و برامون از داستان های باور نکردنی اش بگه . مثلا یه زمانی که مسیر سبز رو نشون میدادن یکی از بچه ها شروع کرد به :
بچه ها منی که الان میبینید این شدم (وزن ۹۵ قد ۱۷۰) قبلا این نبودم که . قدم ۲۱۰ بود وزنم ۱۳۰ . هر کاری کردم نتونستم وزنمو کم کنم . رفتم پیش یه دکتر . دکتر گفت : تو اگه اینجوری رشد کنی از این هم گنده تر میشی . و تنها راه جلو گیری از رشدت صندلی برقه !!!! . ما هم دیدیم که چی کار کنیم چی کار نکنیم گفتیم باشه . نشستیم رو صندلی و گذاشت رو ۲۲۰ ولت ٬ ما هیچی نشدیم . اینقدر ولتاژ رو بالا برد تا من یکم تکون خوردم و حدودا با ۱۰۰۰ ولت که رسید اینی شدم که الان میبینید .
یا مثلا:
من یه رفیق دارم که راننده الگانس پلیسه . بعد ما شب های ۵ شنبه (صلوات برای شادی روح اموات) با بچه ها میشینیم پشت ماشین میریم دختر بلند میکنیم . (البته حواسش بود گفت واسه راهنمایی رانندگی )
یه نمونه دیگه :
یکی از بچه ها کلا در مورد همه چیز همه کاری رو کرده ٬ الان تو بهش بگو رفتی ماه خاطره اش رو که برای اولین بار با یوری گاگاری رفته بود ماه رو براتون تعریف میکنه . استعداد بالایی داره توی تخیلی پردازی . به قول خودش ۳ مدل تیپ داره . مدل اول تیپ عادی که باهاش میاد مدرسه . مدل دوم تیپی که باهاش شماره میده . مدل سوم رو که بزنه دخترها میریزن رو سرش ولش نمیکنن . اعجوبه ای هست دومی نداره . هر هفته داره میره خانه ی عفاف ولی هر دفعه یه خبری میشه نمیره . یه روز قیف نیست . یه روز پیت . حاضرم بگم با تولد این بشر ژول ورن دوباره زنده شد . یا یه چیز تو مایه های بازگشت بت من این هم بازگشت ژول ورنه . البته این که میگم یکی از بچه ها یک یک بچه ها هم هست . نمی دونید چه خبره مدرسه ما . هیچ جوره بچه ها کم نمیارن . یه نمونه دیگه:
**خانم ها نخوانند** ^{سر سفره غذا نمیدونم چی شد برگشت گفت : الان بزنم بریزم تو ظرف ماستت . بچه ها هم به پشتوانه ی اعتمادی که به حرفش داشتن گفتن : هر کی نزنه . کلی هم پول ریختیم وسط. -اطمینان بازگشت پول ها از وجود داشتنمون در اون لحظه بیشتر بود - دستشو برد تو شلوارش و شروع کرد . یه ۲ دقیقه ای که بچه ها منتظر بودن . دستشو آورد بیرون و گفت : اه ... راست نمیشه . راستم میگفت : چوچول که راست نمیشه سفت میشه .}
چه قدر از این خبر ها تو مدرسه ی ما هست . استعداد های شگرفی وجود داره که کشف هر کدومشون دریچه ای به علم است . آدم بعد یه مدت عادت میکنه به روش زیر عمل کنه :
۱. گوش بده با دقت ( اصلا توجه نکن فقط سرتو بالا پایین ببر )
۲. وقتی خندید بخند .
۳. کلی هم تحویل بگیر به خاطر شادی ای که بین بچه ها به وجود آورد .