همیشه برام سوال بود که چرا اگه توی ایران اسم یه فیلم رو بذارن فوق مرد یا مرد برتر همه ی ما بهش میخندیم ولی وقتی تو خارج میذارن سوپر من همه دهنشون به قاعده ی سوراخ هایی بزرگ باز میشه ! اصالتا استفاده از کلمات خارجی شاید برای خوده خارجی ها هم کلاس داره .هر جور فکر میکنم میبینم من خودم به فوق مرد میخندم و کلی سینمای ایران رو مسخره میکنم ، کلی هم از بی شعوری مسئولان نطق میکنم که این احمق ها فکر نکردن چنین اسمی رو تایید کردن . اصولا واسه خوده منم جالبه ها ، مثلا بگم فراکسیون راست و چپ یا نوستالژیک . یه مقدار ابهت داره . وقتی میگی بعضی ها چشماشون باز میشه که این چی بود گفتی ! و اینجاش از همه بهتره که تو روتو اونور میکنی و مثل یه مسئله ی پیش پا افتاده توضیحش میدی . با حالتی میگی که مثلا خاک تو سرت ، این دیگه مثل کلمه ی بابا و مامان میمونه . البته اگه بگم فراکسیون لفت اند رایت شاید خیلی کلاسش بیشتر بشه . آخه فارسیم نمیاد . اما هنوز برام حل نشده این قضیه که اگه pulpfiction بذاریم اسم فیلمو (داستان های عامیانه ) ما ایرانی ها میخندیم ولی خارجی ها نه ! یا ما اسکلیم یا اونها .

نمیدونم خیلی فرهنگ ما با فرنگی ها فرق میکنه . تو ایران هر کی با لباس هری پاتر بیرون بیاد همه یه جوری نیگاش میکنن که انگار هری پاتر اومده بیرون یا یه جور دیگه که مثلا توی ملا عام داره زنا میکنه . ولی اگه توی خارج توی ملا عام هم کاری بکنی مردم رد میشن و هیچ اهمیتی نداره .فکر کنم اونها اسکلن چون طرف داره چی کار میکنه . تازگی ها هم که خدا رو شکر این چین ترکوند یه تلویزیون زد موبایل به قیمت یه ماشین اپیلاسیون . همه میگیرن دستشون دنبال هر سوژه ای فیلم میگیرن . سرعت انتقال هم که خداست . اینترنت تو ایران با چاپار کار میکنه ، طرف فیلمش ۴ میلیارد فروش غیر مجاز میکنه . تازه حساب رایت کردن های فامیلی به کنار . میگن حساب کردن توی تهران با این آماره فروش ، توی هر خونه ای باید ۲ تا سی دی ازش میبود . ولی من هرچی گشتم یه دونه هم پیدا نکردم . اگر هم بود ما ندیدیم . بلوتوثت از خودت زود تر میرسه .(این رو بگم کسی پشت سر آدم حرف در نیاره که دیده داره دروغ میگه . نه ندیدم هنوز هم مشتاقم ببینم این چی بود مثل توپ صدا کرد. دروغ چرا . بالاخره جونی هست و هزار آرزو .)

پی نوشت :